تربیت فرزند + چکیده مطالب

به طور قطع مدخلیت و تأثیر این زمینه های تکوینی به این معنا نیست که تلاش های تربیتی، بعدها و در سنین رشد کودک بی ثمر یا کم ثمر خواهد بود؛ بلکه این روی کرد در روایات و آموزه های دینی به غرض توجه دادن نسبت به بسترهای تکوینی و کمک شایان آن ها به تلاش های بعدی و در جهت پرورش مهارت های کسبی تربیتی است. صحبت با آنها در ان زمینه، میتواند به آگاهی شما کمک کند. این روایت در بیان جایگاه تربیت و وظیفه شمردن آن و مُثاب و مُعاقَب بودن والدین نسبت به آن، شاهدی گویاست. هم چنین عبارت «المُعَذِِّر إلَی رَبِّهِ فِیمَا بَینَک وَبَینَهُ بِحُسنِ الْقِیامِ عَلَیهِ وَالأخْذِ مِنْهُ، وَلاَ قُوَّةَ إلاَّ بِالله» می تواند مشعر این معنا باشد که والدین به فراخور توانایی و امکانات، وظیفه دارند درصدد این امر مهم یعنی تربیت فرزندان برآیند. از دیرباز همواره نوع نگرش امامان معصوم((ع)) به مقوله های گوناگون زندگی، مورد توجه پژوهشگران دین مدار بوده است. رابطه اجتماعی وی با مادر کاهش می یابد و وی شور و علاقهی خاصی برای ارتباط با همسالان خود نشان می دهد تا جایی که پس از پذیرش از سوی افراد گروه به آرامش میرسد. طبیعی است هرگونه تلاش و اقدامی كه دراین راه به عمل آید بی ثمر خواهد بود.

وقتی موضوع تربیت پسرها باشد، پدر مزیتی بی چون و چرا نسبت به مادر دارد. هم چنین حضرت(ص) در حدیث دیگری فرموده است: «لاَیدَعُ أحدُکمْ طَلَبَ الْوَلَدِ فَإنَّ الرَّجُلَ إذَا مَاتَ وَلَیسَ لَهُ وَلَدٌ انْقَطَعَ اسْمُهُ؛ هیچ یک از شما نباید فرزندخواهی را واگذارد؛ چرا که وقتی انسان بمیرد و فرزندی نداشته باشد، از نام و آوازه می افتد». وقتی كودكانمان تصمیمات نادرستی می گیرند، بعضی اوقات بهترین كاری كه یك پدر می تواند انجام دهد، این است كه كناری بایستد و بگذارد كه آنها خود نتیجه آن را ببینند. در نتیجه بهتر است یکی از والدین، نقش اصلی در تربیت کودک را بر عهده بگیرد و دیگری او را همراهی کند. یکی از این پنج چیز جوانی است. «و أمّا حَقُّ وَلَدِک فَتَعْلَمْ أَنَّهُ مِنْک وَ مُضَافٌ إلَیک فِی عَاجِلِ الدُنْیا بَخَیرِهِ وَ شَرِّهِ وَ أنَّک مَسْئوولٌ عَمَّا وَلَّیتَهُ مِنْ حُسْنِ الأدَبِ وَالدِّلاَلَةِ عَلَی رَبِّهِ وَالْمعُونَةِ عَلَی طَاعَتِهِ فِیک وَفِی نَفْسِهِ فَمُثَابٌ عَلَی ذَلِک وَمُعَاقَبٌ فَاعْمَلْ فِی أمرِهِ عَمَلَ الْمتُزَینِ بِحُسْنِ أثَرِهِ عَلَیهِ فِی عَاجِلِ الدُّنْیا الْمُعَذِّرِ إلی رَبِّهِ فِیماَ بَینَک وَبَینَهُ بِحُسْنِ القِیام عَلَیهِ وَالأخْذِ لَهُ مِنْهُ، وَلاَقُوَّةَ إلاَّ بِاللهِ؛ و امّا حق فرزندت این است که بدانی او از توست و با خوب و بدش در دنیا، منسوب به توست و تو دربارة آنچه بر عهده ات است، یعنی خوب ادب کردن او، او را به سوی خداوند راهنمایی کردن و در کار فرمانبرداری از خداوند در حق تو و خودش یاری کردن، مسئولی و بر آن هم پاداش می گیری و هم مجازات می شوی.

تربیت فرزند و خانواده خویش می داند قران کریم با روشی معجزه آسا از نظر ایجاد و دلالت به مراحل رشد جنین از آغاز بارداری تا تولد اشاره فرموده است قبل از تولد مومنون آیات 12-14 و زمر آیه 6 بعد از تولد مومن آیه 67 و مرحله کمال و ورزیدگی اصطلاح اشد اشاره به بحث مراحل رشد درروانشناسی دارد مراحل رشد و تربیت از نظر روانشناسان پنج یا شش مرحله و برطبق روایات اسلامی سه مرحله می باشد چنانکه پیامبر اسلام فرمود فرزند هفت سال آقا و سرور هفت سال بنده و هفت سال وزیر است همچنین نقش مادردرتربیت کودک درسوره قصص آیه 13 لقمان 15 احقاف 15 و روایات ائمه معصومین اشاره شده است احترام و تکوین شخصیت انسان و محبت اساس موفقیت خانواده و از موثرترین روشهای تربیتی است که درقرآن و روایات ائمه معصومین به آن توجه خاصی شده است و درروانشناسی مهمترین عامل شکل گیری شخصیت کودک شناخته شده است. این مسئله در تربیت اسلامی پذیرفته شده است که تربیت فرزندان فقط به معنای آموزش و تأدیب ایشان از زمان تمییز یا بلوغ نیست؛ بلکه تربیت حقیقی بسیار پیش از این آغاز می گردد و با زمینه های شکل گیری تکوینی انسان در ارتباط است.

در امر پیچیدة تربیت علاوه بر تلاش، می بایست به نیروی الهی تکیه داشت و از او یاری جست؛ زیرا همان گونه که اشاره شد، عوامل فراوانی در تربیت تأثیرگذارند که احاطه و اجرای تمام آن ها بدون استمداد از پروردگار و عون و فضل او، امکان پذیر نیست. اگر مادر به دلایلی صلاحیت عهدهداری امور فرزند را نداشته باشد، این امر به پدر واگذار خواهد شد. اهمیت ذاتی فرزند و جایگاه آن، نه تنها در روایات متعدد بیان گردید؛ بلکه به مطالبة فرزند نیز امر شده است. پس به ادب آموختنت پرداختم، پیش از آنکه دلت سخت شود و خردت هوایی دیگر گیرد تا با رأی قاطع، روی به کاری آری و از آنچه خداوندان تجربت در پی آن بودند و آزمودند، بهره برداری. این کودکان همیشه سرشار از احساسات و تمرکز و توجه هستند شاید نگهداری از آن ها کمی دشوار باشد ولی در بزرگسالی کودکانی خلاق خواهند بود و به راحتی می توانند هر مشکلی را حل کنند. از این رو، در برنام ه های تربیتی اسلام، به جوانان عنایت بسیار شده استفادهی صحیح از زمینه های فطری، ایمانی، عقلی و عاطفی آنان، مورد توجه قرار گرفته است. اگر تمایل دارید با شیوه های فرزندپروری در اسلام هم آشنا شوید این مقاله رو از دست ندید.

دیدگاهتان را بنویسید